SIKINTIYA GÖRE ÜCRET
“… Enes (Radıyallâhü anh)’den rivayet edildiğine göre:
Bir gün Resûlullah (Sallallahü Aleyhi ve sellem) , Mekke halkının bazısının saldırısına uğrayarak kana boyanmış, üzgün halde oturmuş vaziyette iken yanına Cebrail (Aleyhisselam) geldi ve:
Sana ne oldu? Diye sordu. O da:
Bana şu müşrikler (şöyle) yaptılar ve (böyle) yaptılar, buyurdu. Cebrail (O’na):
(Çektiğin sıkıntıları hafifletmek üzere yüksek mertebeni ve yüce şerefini gösteren) bir işareti sana göstermemi sever misin? diye sordu. Resul-i Ekrem (Sallallahü Aleyhi ve sellem):
Evet. Bana göster, buyurdu. Bunun üzerine Cebrail (Aleyhisselam) derenin ilerisindeki (dikili) bir ağaca bakarak:
Şu ağacı (yanına) çağır, dedi. Resul-i Ekrem de ağacı çağırdı. Ağaç da gelip önünde durdu. Cebrail, peygamber (Sallallahü Aleyhi ve sellem)’e:
Ağaca söyle de geri gitsin, dedi. Resul- Ekrem (Sallallahü Aleyhi ve sellem) de ağaca söyledi ve ağaç tâ eski yerine varıncaya kadar geri gitti. Resululah (Sallallahü Aleyhi ve sellem) :
(Bu alâmet) bana yeter, buyurdu.”
Sünen-i ibn- Mace 4028. Hadis (kitabü-l’Fiten) 10. Cilt 258. Sayfa (sahihdir)
