DİLENCİYE EN GÜZEL YARDIM
“… Enes bin Mâlik (Radiyallahü anh)’den; şöyle demiştir:
Ensar’dan bir erkek (bir gün) Peygamber (Sallallahü Aleyhi ve sellem)’e gelerek dilencilik etti. Bunun üzerine Peygamber (Sallallahü Aleyhi ve sellem) ona:
-Evinde bir şeyin var (mı)? Diye sordu. Adam:
-Hayır (bir şeyim yok. Yalnız) bir çul var. Bir parçasını giyiyoruz ve bir kısmını da altımıza seriyoruz. Bir de su içtiğimiz bir adet bardak vardır, dedi. Peygamber (Sallallahü Aleyhi ve sellem):
-O çul ile bardağı bana getir, buyurdu. Adam da gidip getirdi. Resûlullah (Sallallahü Aleyhi ve sellem) bunları mübarek eline aldı. Sonra:
-Kim bunları satın almak ister? Buyurdu. Bunun üzerine bir adam:
Ben ikisini bir dirheme alırım, dedi. Peygamber (Sallallahü Aleyhi ve sellem) iki veya üç defa :
-Kim bir dirhem üzerine artırma yapar? Buyurdu. Bir (başka) adam:
Bunları iki dirheme alırım, dedi. Bunun üzerine Peygamber (Sallallahü Aleyhi ve sellem) bunları (çul ve bardağı) bu adama verdi ve iki dirhemi aldı. Sonra bu parayı Ensari kişiye vererek:
Bunlardan bir dirhem ile yemek satın al da aile fertlerine yetiştir. Diğer dirhem ile de bir keser satın alıp bana getir, buyurdu. Ensari (buyurulan işi) yaptı. Resûlullah (Sallallahü Aleyhi ve sellem) (Ensari’nin getirdiği) keseri alıp mübarek eliyle buna bir sap taktı ve Ensari’ye:
Git odun topla, on beş güne kadar seni görmeyeceğim (görmeyeyim), buyurdu. Adam artık odun toplayıp satmaya başladı. (on beş gün sonra) on dirhem biriktirmiş olarak geldi. Resûl-i Ekrem (Sallallahü Aleyhi ve sellem) ona:
(Biriktirdiğin) paranın bir kısmı ile yiyecek, bir kısmı ile de giyecek al, buyurduktan sonra şunu da buyurdu:
Bu (çalışarak geçimini sağlaman), senin için kıyamet gününde, yüzünde dilencilik noktası (çirkin izi) bulunduğu halde gelmenden (haşrolmandan) hayırlıdır. Dilencilik şüphesiz ancak şu üç kişi için olabilir: Şiddetli fakirlik çeken, çok ve ağır borç altında bulunan ve can yakıcı kan diyeti ödemeyi yüklenen.”
Sünen-i ibn- Mace 2198. Hadis (kitabü-tticareh) 6. Cilt 179. Sayfa, bu hadisi Ebû Davût, Ahmed, Nesei ve Tirmizi rivayet etmiştir. Tirmizi bu hadisin hasen olduğunu söylemiştir.
